Związek Zrzeszeń Społecznych Utrzymujących Szkoły Żydowskie

zw. też Towarzystwem Żydowskich Szkół Średnich – organizacja oświatowa w Polsce, utworzona w 1912 w Łodzi, z inicjatywy M. Braudego. Zrzeszone w Z.Z.S.U.Sz.Ż. placówki reprezentowały typ szkół polsko-hebrajskich. Większość przedmiotów wykładano w nich w języku polskim, a pozostałe – religię, historię Żydów, geografię Palestyny itd. – w języku hebrajskim. W 1918-1939 ich program zakładał łączenie wychowania uczniów na dobrych polskich obywateli z „zaszczepieniem im religijnego i narodowego ducha żydowskiego”. Pewne, acz nie dominujące wpływy mieli w nim syjoniści. W latach 30. ten typ prywatnego szkolnictwa średniowiecznego rozwijał się szczególnie szybko ze względu na stosowane ograniczenia w przyjmowaniu młodzieży żydowskiej do gimnazjów państwowych. W 1935/1936 Z.Z.S.U.Sz.Ż. skupiał 41 zakładów z 4700 uczniami. Obok niego działały podobne organizacje o charakterze lokalnym, np. w Krakowie i Lwowie – Żydowskie Towarzystwo Szkoły Ludowej i Średniej, utrzymujące szkoły średnie i powszechne w obydwu tych miastach oraz w Przemyślu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem