Związek Akademickiej Młodzieży Zjednoczeniowej (ZAMZ)

ogólnopolska organizacja związana z programem asymilacji, powstała w 1924 w efekcie zjednoczenia warszawskiego Związku Młodzieży Polskiej Pochodzenia Żydowskiego „Żagiew” oraz lwowskiego Towarzystwa Akademickiego „Zjednoczenie”, z siedzibą władz (Rada Naczelna) w Warszawie. W krótkim czasie stała się jedyną organizacją asymilatorów, o szerszym znaczeniu i aktywnie działającą w Polsce międzywojennej. Głównymi jej ośrodkami były: Warszawa, Lwów, Kraków, Wilno, Gdańsk, a wśród mniejszych – Łódź, Lublin, Częstochowa, Kielce i Przemyśl. Zrzeszała ok. 4 tys. członków, wśród których byli przedstawiciele średniego pokolenia (głównie z organizacji warszawskich i lwowskich), studenci oraz młodzież szkolna. Związane z nią były także w latach 30. Drużyny Harcerskie im. Berka Joselewicza. ZAMZ miał własny Instytut Wydawniczy. Od 1924 organem jego Rady Naczelnej było pismo „Rozwaga”. Miesięcznik poświęcony idei zjednoczenia Żydów z Państwem i Narodem Polskim (powstałe w 1918; ukazujące się do 1928), a następnie „Zjednoczenie”. Miesięcznik poświęcony idei zjednoczenia Żydów z Państwem i Narodem Polskim (po przeniesieniu go ze Lwowa do Warszawy). W Warszawie, Lwowie, Łodzi i Krakowie ukazywało się kilka in. periodyków pod egidą ZAMZ, o mniejszym zasięgu i znaczeniu. Wewnątrz ZAMZ – bądź współpracując z nim – działały mniejsze grupy, jak Zespół Pracy Realnej (przeciwstawiający się antysemityzmowi i broniący równouprawnienia Żydów), czy Demokratyczne Akademickie Stowarzyszenie Korporacyjne „Adelfia”, zajmujące się pracą oświatową wśród młodzieży żydowskiej. Władze sanacyjne starały się wykorzystać ZAMZ dla uzyskania szerszego wsparcia dla BBWR przez ludność żydowską.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand