Zonszajn (Sonnszajn) Jakub

(1914 Łuków – 1963 Warszawa) – pisarz, poeta, tłumacz, krytyk literacki, tworzący w języku jidysz. Kształcił się w chederze i w jesziwach. W 1928 przeniósł się wraz z rodzicami z Łukowa do Żychlina, a w 1930 – do Warszawy. Debiutował w 1932 nowelą opublikowaną na łamach „Unzer Ekspres”. Pisywał wiersze, nowele, opowiadania, artykuły o literaturze, reportaże i tłumaczenia, które zamieszczał w różnych pismach („Unzer Ekspres”, „Wochenszrift far Literatur” [jid., Tygodnik Literacki], „Fołks-Cajtung”, „Forojs” [jid., Naprzód], „Der Moment”, „Radio”). W 1939 uciekł z Warszawy do Wilna. Wojnę spędził w Związku Radzieckim, skąd wrócił do Polski (doWrocławia) w 1947. Publikował w czasopismach ukazujących się w Polsce, m.in. w: „Dos Naje Leben”, „Fołks-Sztyme”, Jidisze Szriftn”, „Niderszlezje” (jid., Dolny Śląsk) oraz w nowojorskim „Jidisze Kultur” (jid., Żydowska Kultura). Publikował również w prasie polskiej przekłady z poezji żydowskiej. W formie książkowej wydał: tomik wierszy dla dzieci Blimełech (Kwiatki, 1947), trzyaktowy dramat dotyczący okres wojny Profesor Szwarcsztejn (1950), Wort un nign (Słowo i melodia, 1959), a w języku polskim arkusz poetycki Rozdroża (1957). Po śmierci Z. w Warszawie w 1963 ukazał się wybór jego dzieł w języku polskim. Poza tym, był autorem wystawianych przez Państwowy Teatr Żydowski sztuk: Frejłech in sztetł (Radość w miasteczku) i Herszełe Ostropoler. Ostatnie lata życia spędził w Warszawie.

Autor hasła: Małgorzata Naimska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand