Żołądkowski (Zaludkowski; Zaludkovsky) Elijahu (Elias)

(1888 Mejczet k. Grodna – 1943) – kantor, śpiewak, pedagog, kompozytor, muzykolog; syn kantora, Noacha Lidera-Żołądkowskiego (1859-1931), u którego pobierał pierwsze nauki. Studia muzyczne odbywał w konserwatoriach Mediolanu i Berlina. Po powrocie do kraju był kantorem w warsz. synagodze Synaj (1912-1914), następnie w synagogach Rostowa (1914-1921), Wilna (1922-1925), Liverpoolu (1925-1926), Detroit (1926-1932), Nowego Jorku (1932-1937) i Pittsburga (1937-1943). W czasie pobytu w Rostowie śpiewał także w tamtejszej operze. Równocześnie z działalnością kantorską, zajmował się pedagogiką i pracą badawczą, muzykologiczną i pisarską, Opracowywał teksty liturgiczne, współpracował z czasopismem „Ha-Cefira”. Do głównych jego dzieł należy leksykon Kulturträger von der jüdischen Liturgie (1934). Wydał również zbiór biografii żydowskiej kantorów (por. kantorzy polscy). Opracowywał liczne pieśni liturgiczne oraz żydowskie pieśni ludowe.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem