Zeraim

zeraim (l.mn., hebr., Nasiona; Ziarna) – 1. pierwszy porządek Miszny, zawierający 11 traktatów (B(e)rachot, Pea, Demaj, Kilajim, Szwiit, T(e)rumot, Maaserot, Maaser Szeni, chal(l)a, Orla, Bikurim), podzielonych na 74 rozdziały. Dotyczy uprawy roli, zasiewów, zbiorów, składania ofiar dziękczynnych, niesienia pierwszych zbiorów do Świątyni Jerozolimskiej (por. Bikurim), odmawiania modlitw i płacenia podatków (por. dziesiecina). Większość zawartych w nim przepisów rel. odnosiła się tylko do Erec Israel. Według Majmonidesa, porządek ten pojawia się w Misznie jako pierwszy, gdyż dotyczy spraw podstawowych dla człowieka, tj. odżywiania, bez którego nie mógłby on żyć i służyć Bogu. 2. prawo dotyczące mieszania nasion różnych gatunków roślin (zob. mieszane gatunki).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem