Zchut Awot

(hebr., Zasługi Ojców [Przodków]; jid. Zchus Owes) – jedna z kluczowych koncepcji etyki judaizmu. Wynika ona z uznania za zasługę (hebr. zchut) dobrowolnego aktu wypełnienia Bożych nakazów oraz dobroczynności (por. też Gemilut chesed). W związku z tym, traktat talmudyczny Pirke(j) Awot (1,6) zaleca: ”… sądź każdego człowieka według miary jego zasług”. Wynika z tego powiązanie idei posłuszeństwa bądź nieposłuszeństwa Prawu z systemem nagród i kar. Konsekwencją owych założeń jest koncepcja Z.A., czyli błogosławieństwa spływającego dzięki zasługom przodków na następne generacje. Jest ona jedną z żywotnych sił judaizmu, znajdujących wyraz w: a) częstych odwołaniach w liturgii do pobożnych przodków (zwłaszcza w modlitwach); b) wielokrotnym powoływaniu się na nieprzerwane od „tysięcy” pokoleń posłuszeństwo Bożym nakazom, z którego wynika koncepcja, iż Z.A. będą jedną z pięciu przyczyn odkupienia Izraela; c) szczególnej pozycji pobożnych patriarchów i „wielkich w Izraelu” w całej kulturze żydowskiej. Równocześnie należy podkreślić dwa aspekty koncepcji Z.A.: 1. nie jest ona zastępczym substytutem własnego – w danym pokoleniu – podporządkowania się Prawu; 2. stanowi swoisty – może najgłębszy – wyraz żydowskiej solidarności, której ostateczną konsekwencją jest oparcie trwania świata na istnieniu Trzydziestu Sześciu Sprawiedliwych. (Zob. też Szmone esre(j))

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem