Zagorodzki Izrael Chaim

(1864 Pohost Zahorodny na Polesiu – 1931) – publicysta, dziennikarz, tłumacz. Był synem rabina, mimo to pobierał nauki w dziedzinie humanistyki i języków obcych. Początkowo wykładał religię w jednej ze szkół w Dubnie. Równocześnie zajmował się publicystyką, pisując do hebrajskich czasopism „Ha-Mag(g)id”, „Ha-Cefira”, „Ha-Melic”. Od 1884 mieszkał w Zamościu, gdzie był nauczycielem Lucjana, syna I.L. Pereca. Z tego okresu pochodzi jego esej Der dichter un zajn hejm (jid., Pisarz i jego dom). Od 1885 Z. mieszkał w Warszawie; zajmował się nauczaniem języka hebrajskiego. Był działaczem syjonistycznym, co nie przeszkodziło mu współdziałać z fołkistami przy zakładaniu dziennika „Der Moment”. Współpracował z czasopismem „Jidisze Fołks-Bibliotek”, „Hojz-Frajnd”, „Der Telegraf”. W dzienniku „Der Moment” należał do czołowych publicystów; pisał m.in. sprawozdania i komentarze sejmowe. Jest m.in. autorem biografii historyka, H. Graetza, pt. Profesor Graetz, zajn łebn un werk (jid., Profesor Graetz, jego życie i dzieło) oraz przekładów kilku dzieł Emila Zoli.

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem