Wygodzki (Wygodski) Jakub (Jaakow)

(1856 Bobrujsk – 1941 Wilno) – lekarz, działacz społeczny, zaliczany do czołowych syjonistów (tzw. ogólnych; por. Organizacja Syjonistyczna w Polsce). Studia medyczne ukończył w Wojskowej Akademii Lekarskiej w Petersburgu (1882); specjalizację ginekologiczną zdobywał w Wiedniu, Paryżu i Berlinie. Od 1885 praktykował w Wilnie. Przewodniczył tamtejszemu żydowskiemu Komitetowi Pomocy Ofiarom Wojny. W grudniu 1916 został wybrany wiceprezesem tzw. CK, mającego nadzorować rozdział pomocy zagranicznej dla Żydów wileńskich. Więziony był przez władze okupacyjne niem. za agitowanie przeciw nałożonej przez nie kontrybucji, a później także przez sowieckie. W grudniu 1918 wszedł w skład rządu litewskiego jako minister bez teki do spraw żydowskich. Jednak nie opuścił wraz z nim Wilna, gdy zajęły je wojska polskie. Potem był wiceprezesem, a później prezesem odrodzonej żydowskiej gminy wileńskiej (por. Cedaka G(e)dola). Był posłem I i II kadencji Sejmu RP oraz prezesem Koła Żydowskiego na początku II kadencji. Publikował zarówno na tematy medyczne w czasopismach polskich, rosyjskich i niemieckich, jak również artykuły dotyczące sytuacji Żydów – w prasie niemieckiej oraz w periodykach wileńskich i warszawskich. Wydał też kilka książek w języku jidysz, m.in. wspomnienia In szturem (W walce, 1926) oraz In Sambation (W Sambationie, 1931).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem