Wojdowski Bogdan

(1930 Warszawa – 1994 tamże) – prozaik, krytyk literacki i teatralny. Ukończył filologię polską na UW. Debiutował jako publicysta w tygodniku „Wieś” (1951), współredagował „Przegląd Kulturalny” (1955-1956) i „Współczesność” (1960-1964). W czasopismach publikował eseje, reportaże i opowiadania. Nawiązywał głównie do swych doświadczeń z czasu II wojny światowej. Opublikował tom opowiadań Wakacje Hioba (1962); powieść Konotop (1966); opowieść o życiu i zagładzie getta warszawskiego Chleb rzucony umarłym (1971), tłumaczoną na wiele języków, za którą otrzymał nagrodę II stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1975); opowiadania: Mały człowieczek, nieme ptaszę, klatka i świat (1975). Ogłosił też zbiór szkiców o teatrze Próba bez kostiumu (1966). Był redaktorem czasopisma Masada (ukazał się zaledwie jeden jego numer).

Autor hasła: Małgorzata Naimska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem