Winczewski Moryc

właśc. Bencjon Nowachowicz (1856 Janów na Litwie – 1932 Nowy Jork) – poeta, publicysta, działacz socjalistyczny. Pochodził z rodziny ortodoksyjnej. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne oraz ukończył szkołę miejską w Kownie. Od 1870 mieszkał w Wilnie, gdzie zdobywał wiedzę, będąc samoukiem. Jako poeta, debiutował w 1873, publikując w języku hebrajskim na łamach tygodnika „Ha-Mag(g)id” oraz w języku rosyjskim, a w języku jidysz – w 1877. W 1873-1875 zaangażował się w sprawę żydowskiego ruchu socjalistycznego, pozostając pod wpływem A.S. Libermanna, z którego kręgiem w Królewcu był ściśle związany w 1877. Został aresztowany w 1878, a następnie wydalony z Prus oraz Danii. Osiadł w Londynie, prowadząc aktywną działalność w tamtejszych żydowskich kręgach socjalistycznych, zwłaszcza jako wydawca czasopism i publicysta (piszący w języku jidysz), m.in. wydawał pismo „Der Pojliszer Jid” (jid., Polski Żyd). W 1894 zamieszkał w Nowym Jorku. Tam także prowadził intensywną działalność wydawniczą (m.in. był współzałożycielem czasop. „Forwerts” i „Cukunft”). Jako poeta, był uważany za twórcę żydowskiej poezji socjalistycznej w języku jidysz. Jego utwory poetyckie (m.in. Jidisze Marseillaise), jak również felietony i satyry polit. (w tym zebrane w tomie Meszugener filozof; jid., Zwariowany filozof) cieszyły się dużym powodzeniem, mimo przeładowania ich treściami publicystycznymi. W 1924 rząd sowiecki przyznał mu rentę. W. przyjaźnił się z J. Gordinem, któremu poświęcił książkę wspomnieniową. W 1919 był członkiem delegacji American Jewish Congress na konferencję pokojową w Wersalu.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Moryc Winczewski - Winczewski Moryc - Polski Słownik Judaistyczny
Moryc Winczewski (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem