Wermus Jehuda

(1908 Warszawa – 1943 na Syberii) – grafik. Wcześnie związał się z ruchem syjonistycznym; wyjechał do Palestyny i zamieszkał w kibucu. Po powrocie do Polski studiował w ASP w Warszawie (1928-1934) u Władysława Skoczylasa. Wykonywał drzeworyty, także o tematyce żydowskiej – sceny z życia warszawskich Nalewek, małych miasteczek (sztetł; np. Chasydzi jadą do rabina), z życia domowego (Matka) i religijnego, akwatinty oraz ilustracje książkowe (m.in. do Pana Tadeusza A. Mickiewicza; Di gołdene kejt [jid., dosł.: Złoty łańcuch; przen.: Łańcuch pokoleń] I.L. Pereca; Skrzydlatego woźnicy J. Tuwima). Wystawiał na wystawach w IPS (1933) oraz na salonach ŻTKSP (1933/1934). W latach 30., na zaproszenie plastyków radzieckich, wyjechał na stałe do Związku Radzieckiego. W 1937 został aresztowany i wywieziony na Syberię, gdzie po sześciu latach pobytu zmarł.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand