Weissenberg (Wajsenberg) Izaak (Icze; Icie) Meir (Mejer; Majo)

(1881 Żelechów – 1938 Warszawa) – pisarz i dramaturg, krytyk, piszący w języku jidysz. Pochodził z bardzo ubogiej rodziny. Ukończył jedynie szkołę elementarną. Początkowo pracował jako rzemieślnik w Żelechowie, Warszawie i Łodzi. Debiutował w 1904 w kręgu lit. I.L. Pereca opowiadaniami o życiu w sztetł oraz powieścią Dor hojlech we-dor bo (jid., Pokolenie które odchodzi i pokolenie które przychodzi, 1904) ukazującą relacje między ojcem-robotnikiem, a synem obserwującym jak staje się on przedmiotem wyzysku. Za najlepszy utwór prozatorski W. uchodzi A sztetł (jid., Pewne miasteczko, 1906), nowela opisująca konflikt pokoleń: starego, związanego z tradycją religijną, i młodego, kształtowanego przez wpływy Bundu i socjalistów. W. wydawał w Warszawie pismo literackie w języku jidysz „Jidisze Zamłbicher” (1918-1919). Jako wydawca i krytyk, wikłał się w głośne spory literackie, ale równocześnie skutecznie wspomagał młodych twórców związanych z naturalizmem (np. O. Warszawski i S. Horończyk). W okr. międzywojennym m.in. rozpoczął kampanię na rzecz popularyzacji pisowni jidysz według dialektu polskiego, zwaną – od miejsca jego urodzenia – „żelechowską”. Dramaty W. nie znalazły uznania, natomiast dużą popularnością cieszył się jego przekład na język jidysz Baśni z tysiąca i jednej nocy (t. 1-6, 1922).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand