Weinreich Max

(1894 Kułdyga [obecnie Kuldiga], Łotwa – 1969 Nowy Jork) – języko- i literaturoznawca, tłumacz, pedagog; ojciec Uriela W. Był jednym z twórców JIWO w Wilnie i jego dyrektorem naukowym (od 1925). Współpracował z czasopismami wileńskimi „Unzer Sztyme”, „Der Tog”, oraz z warszawskim „Literarisze Bleter”. W 1940 przybył do Stanów Zjednoczonych, gdzie był pierwszym profesorem języka jidysz (m.in. w City College w Nowym Jorku) oraz kierował przeniesionym tu JIWO. Redagował, wydawał (lub był współwydawcą) czasopismo: „Jidisze Filologie” (jid., Filologia Jidysz, 1924-1926); „Filologisze Szriftn” (jid., Pisma Filologiczne, 1926-1929); „JIWO Bleter” (1931-1950); „Jidisze Szprach” (jid., Mowa Żydowska); oraz szereg krytycznych wydań z zakresu filologii jidysz i folklorystyki. Współpracował z nowojorskimi czasopismami: „Jewish Daily Forward”, „Cukunft” (jid., Przyszłość). Był jednym z klasyków i pionierów jidyszystycznego kierunku w historiografii, a zwłaszcza badań poświęconych językowi jidysz, dziejom jego literatury, folklorowi, oraz studiów psychologicznych, pedagogicznych i socjologicznych. Jego głównymi pracami są: Bilder fun der jidiszer literaturgeszichte (jid., Obrazy z historii literatury jidysz, 1928); socjologiczno-psychologicznych studium młodzieży Der weg cu undzer jugnt (jid., Droga do naszej młodzieży, 1935); Geszichte fun der jidiszer szprach (jid., Historia języka żydowskiego; 5-tom. monografia ukończona w 1945, niewydana w całości); Hitler's Profesors. The Part of Scholarschip in Germany's Crimes against the Jewish People (w j. ang. – 1946; w j. jid. – 1947). Ponadto tłumaczył na język jidysz dzieła Homera, Z. Freuda i E. Tollera.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand