Weinberg Abraham ze Słonimia

zw. Abrahamem ze Słonimia, Rabim ze Słonimia (jid. Słonimer Rebe) albo w skrócie – Słonimskim (jid., Słonimer) (1802 [1804] – 1884 Słonim) – cadyk, założyciel dynastii cadyków ze Słonimia. Był zwolennikiem Noacha z Lachowicz i Moszego z Kobrynia, przez którego – na krótko przed jego śmiercią (1858) – został wyznaczony jako następca w roli cadyka. Uchodził za wybitnego oraz oddanego studiom nad Torą i kabałą uczonego, jak również za męża przenikniętego głębokim entuzjazmem religijnym (por. hitlahawut). Mimo że założył ważną i przyciągającą wielu uczniów jesziwę w Słonimiu, to jednak życie spędził w biedzie. Dużo uwagi poświęcał Erec Israel, gromadząc fundusze na pomoc osiedlającym się tam Żydom, i nakłaniając swych chasydów do zamieszkania w Ziemi Świętej (m.in. w Tyberiadzie, spustoszonej przez epidemię malarii). W 1870 wysłał do Palestyny swych trzech wnuków. Głównym dziełem W. było Beer Awraham (hebr., Studnia Abrahama, 1970) – zbiór komentarzy do czytań Tory, powiązanych z refleksjami etycznymi i kabalistycznymi. Do czasów współczesnych działa znana jesziwa słonimska w Jerozolimie oraz ośrodki słonimskich chasydów w Izraelu i Stanach Zjednoczonych.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem