Wdowiński Dawid

(1895 Będzin – 1970 Tel Awiw) – psychiatra, przywódca Żydowskiego Związku Wojskowego. Pod koniec I wojny światowej był członkiem samoobrony żydowskiej we Lwowie. Studiował w Wiedniu, Brnie i Warszawie. Swą praktykę zawod. porzucił dla pracy w kierownictwie rewizjonistów. W okresie okupacji niemieckiej znalazł się w getcie warszawskim, gdzie pracował jako lekarz. Współpracował z organizacją Żydowskie Towarzystwo Opieki Społecznej. Należał do ścisłego grona twórców i kierownictwa ŻZW. Brał udział w powstaniu w getcie warszawskim, następnie był więźniem niemieckich obozów koncentracyjnych. Po wojnie wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Był świadkiem w procesie Adolfa Eichmanna w Jerozolimie. Zmarł podczas spotkania rocznicowego, związanego z powstaniem w getcie warszawskim. Opublikował wspomnienia And We are not Saved (1963; wyd. w j. hebr. We-anachnu lo-noszanu, 1970).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem