„Warszojer Jidisze (Idysze) Cajtung”

(jid., Warszawska Gazeta Żydowska) – pierwszy warszawski tygodnik w języku jidysz, wydawany w 1867-1868, pod red. H. Glatszterna. Pismo w zasadzie było przeznaczone „dla prostego ludu”, u którego zamierzano wyrobić nawyk czytania w zrozumiałym dla niego języku. Wydawcy mieli także ambicje docierania do sfer mieszczańskich, kupiectwa i rzemiosła, co znalazło wyraz w wielu publikacjach. Mimo iż było dobrze redagowane, nie miało wielu abonentów i – z przyczyn finansowych, po wydaniu 50 numerów – 23 (11) I 1868 zostało zlikwidowane. „W.J.C.” odegrał ważną rolę jako pierwsze na ziemiach polskich pismo, wydawane w języku jidysz. Mimo niewielkiego nakładu, stworzyło ono nawyk czytania w tym języku, a także pewien styl nowoczesesnej publicystyki żydowskiej (po raz pierwszy na łamach „W.J.C.” pojawił się reportaż społeczny).

Autor hasła: Marian Fuks

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand