Walden Aaron ben Jezajasz (Izajasz) Natan

(1838 Warszawa – 1912 Kielce) – bibliograf, historyk, wydawca. Był gorliwym zwolennikiem cadyków M.M. Morgensterna z Kocka i I.M. Altera z Góry Kalwarii. Przez wiele lat był korektorem w warsz. drukarni Efraima Baumrittera. Jego główne dzieło, Szem ha-G(e)dolim he-chadasz (hebr., Wielcy [mężowie] doby współczesnej, trzy wydania rozszerzane i poprawiane – 1864; 1870, 1879; oraz liczne następne), zawierające alfabetyczny spisy rabinów i pisarzy (ok. 1,5 tys. nazwisk; w wydaniu rozszerzonym – 3 tys. biogramów) oraz bibliografię (ok. 1600 pozycji), nawiązywało formą i tytułem do utworu Ch.J.D. Azulaja. W. wydał też wiele dzieł religijnych, m.in: Simeona ben Izaaka ha-Lewiego Dewek tow (1895) – o komentarzach Rasziego do Pięcioksięgu, z wniesionymi przez edytora wieloma poprawkami; zbiór responsów XVI-wiecznego kabalisty, Dawida ben Salomona ibn Awi Zimra, zw. Radbazem (cz. 1-7, 1882); antologię hag(g)ad do Księgi Psalmów, pt. Mikdasz me-at (cz. 1-5, 1890-1893). Prace W. kontynuowali jego synowie: Josef Arie Lejb W. – jako wydawca trzeciej edycji Szem ha-Gedolim…, które poprawił i rozszerzył; oraz Mojżesz Menachem W., autor wielu prac o chasydyzmie polskim (m.in. opowieści o Widzącym z Lublina) i We-kabed aw – suplementu do Szem ha-Gedolim…, napisanego przez ojca (1923). (Zob. też monografiści hebrajscy)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand