Wagman Saul

(1893 Warszawa – podczas II wojny światowej, wschodnie ziemie Rzeczpospolitej, zajęte przez Sowietów [?]) – dziennikarz, tłumacz, poeta polsko-żydowski; brat A. Ważyka i L. Trystana. W młodości należał do nielegalnych kółek socjalistycznych. Brał udział w strajku szkolnym w 1905. Wraz z J. Appenszlakiem, założył tygodnik „Błat” (1918). Następnie podjął współpracę z „Naszym Kurierem”„Nowym Dziennikiem”. Od 1923 był współredaktorem i sekretarzem redakcji „Naszego Przeglądu”. Publikował artykuły i tłumaczenia literatury (prozy, dramatów i poezji), przede wszystkim w prasie polsko-żydowskiej (m.in.: „Chwila”, „Miesięcznik Żydowski”). Podróżował do Palestyny i Stanów Zjednoczonych. Reportaże z tych wyjazdów publikował w „Naszym Przeglądzie” i w „Unzer Ekspres”. Należał do grona najważniejszych tłumaczy literatury żydowskiej; m.in. współpracował z serią „Biblioteka Pisarzy Żydowskich” (wyd. Safrus, od 1924). Jednak większość jego przekładów jest rozsiana po ówczesnych czasopismach. W formie książkowej opublikował m.in.: tłumaczenie z języka jidysz trylogii J. Opatoszu W lasach polskich (1923) oraz antologię nowel żydowskich Płomienie i zgliszcza (1925), których autorami byli: Sz. Asz, D. Fryszman, E. Kaganowski, J. Mastbaum, H.D. Nomberg, I.L. Perec, Moryc Rosenfeld, Z. Segałowicz, L. Szapiro, I.M. Weissenberg. Udzielał się społecznie, m.in. zasiadał we władzach Żydowskiego Komitetu Ratunkowego, Żydowskiego Towarzystwa Krajoznawczego oraz organizacji sportowej Makabi. Po wybuchu II wojny światowej prawdopodobnie znalazł się na terenach zajętych przez Związek Radziecki i popełnił samobójstwo.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem