Tynowicki Jerachmil (Jakub)

(ok. 1906 Białystok – 1942 [1943] tamże) – grafik, członek ugrupowania artystycznego „Czapka Frygijska” i Grupy Plastyków Białostockich „Forma-Farba-Faktura” („3F”). Jako młody chłopiec (1920), został wyrzucony z pociągu przez żołnierzy gen. Hallera; stracił wówczas nogę. Studiował we Franfurcie n. Menem. Mieszkał w Białymstoku. Pozostawał pod wpływem ekspresjonizmu niemieckiego. Łączył inspirację grafiką japońską z groteskowymi przerysowaniami (Mityng [Agitator]). Wykonywał drzeworyty i rysunki, w których podejmował tematykę społ. (Zredukowani, Parobek i gospodarz, Inwalida, Strajkujący); ilustracje do Biblii; winiety i okładki; rysował karykatury (Generał, Klecha), martwą naturę. Podczas II wojny światowej artysta trafił do gettta białost., gdzie zginął.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem