Tykociński Izrael

(1895 Radzyń Podlaski – 1942 Treblinka) – malarz, grafik, rysownik, członek „Grupy Pięciu” i „Grupy Siedmiu”. Studiował w warszawskiej SSP. Debiutował na wystawie artystów żydowskich w 1921. W 1935 w Białymstoku miał wystawę indywidualną. Malował głównie portrety, pejzaże, sceny z życia wielkomiejskiego (W kawiarni), martwe natury, akty i kwiaty. W jego obrazach widoczne jest zainteresowanie kolorem. Stylizował postaci, szczególnie w kompozycjach o tematyce żydowskiej (Talmudysta). Projektował plakaty, winiety, obwoluty i ilustracje książkowe (m.in. do Księgi Estery, Hag(g)ady szel Pesach), a także dekoracje i kostiumy dla teatru żydowskiego. Był bardzo aktywny jako sekretarz Żydowskiego Towarzystwa Krzewienia Sztuk Pięknych; organizował jego wystawy. W czasie II wojny światowej przebywał w getcie warszawskim. Znalazł zatrudnienie w fabryce osełek, urządzonej przez A. Ostrzegę i W. Weintrauba w dawnym ich atelier (przy ul. Mylnej 9a), gdzie pracowali także inni artyści żydowscy (m.in.: Hersz Cyna, M. Eljowicz, H. Rabinowicz, R. Rozental). Latem 1942 fabryka weszła w skład szopu AHAGE-Zimmermann. 25 VIII 1942, na początku Wielkiej Akcji, wszyscy jego pracownicy zostali wywiezieni do Treblinki.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand