Tu bi-Szwat

(hebr., jid., Piętnastego Szwat [tu = 15 – te(j)t = 9 + waw – z wartością dźwiękową „u” – = 6]); Chamisza Asar bi-Szwat (hebr., Piętnastego Szwat; jid. Chamiszoser-bi-Szwat); w Misznie nazywany Rosz ha-Szana la-Ilanot (hebr., Nowy Rok Drzew) – piętnasty dzień szwat, uznawany za dzień o charakterze półświątecznym, podczas którego zabroniony jest wszelki post (por. półświęta). Oznacza koniec zimy oraz opadów deszczu, i pocz. krążenia życiodajnych soków w drzewach. W starożytności odgrywał ważną rolę w życiu gmin rolniczych, gdyż był to termin, w którym określano, ile lat liczą drzewa i szacowano wielkość obowiązkowej dziesięciny oraz innych danin, wymaganych przez Prawo (zgodnie z zasadami rel., wolno było spożywać [zbierać] owoce tylko z drzew, które liczyły co najmniej cztery lata; por. orla). We współczesnym Izraelu T. bi-Sz. stał się świętem sadzenia drzew przez dzieci i młodzież szkolną. Zwyczaj nakazuje spożycie tego dnia piętnastu różnych rodzajów owoców, jakie rosną w Erec Israel, np. oliwek, daktyli, winogron, fig, jabłek, gruszek, orzechów, bananów. Sefardyjczycy w noc poprzedzającą to święto urządzają specjalny posiłek w synagogach i jesziwach, podczas którego czytane są fragmenty Tory (por. Tory czytanie), Miszny, GemaryZoharu, związane z życiem rolniczym w Palestynie. Natomiast chasydzi modlą się za etrog, aby pięknie wyrósł na święto Sukot. W Jerozolimie Żydzi aszkenazyjscy czytają tego dnia specjalne pij(j)utim.

Autor hasła: Magdalena Bendowska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem