Trzeciak Stanisław

(1873 Rudna Wielka na Rzeszowszczyźnie – 1944 Warszawa) – ksiądz katolicki, publicysta antysemicki. Był profesorem Akademii Duchownej w Piotrogrodzie (1907-1918). W 1918 powrócił do Polski. W 1928-1938 był rektorem kościoła św. Jacka w Warszawie. Stał się jednym z czołowych autorów publikacji antysem. i antyjudaistycznych w okresie międzywojennym, zabierającym głos w najgłośniejszych polemikach tego rodzaju (por.: antyjudaizm, antysemityzm). Opublikował m.in.: Talmud, bolszewizm i „Projekt prawa małżeńskiego w Polsce” (1932); Ubój rytualny w świetle Biblii i Talmudu (1935); Program światowej polityki żydowskiej (konspiracja i dekonspiracja) (wyd. 2, 1936). Mimo kilkakrotnego udowodnienia pseudonaukowego charakteru jego pism, parokrotnie był powoływany jako rzeczoznawca „od spraw żydowskich” (m.in. przez sejmową Komisję Administracyjno-Gospodarczą w sprawie uboju rytualnego w 1936). Do dziś prace T. wznawiane są przez ugrupowania nacjonalistyczne w Polsce.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem