Trywosz Josef Elijahu

(1855 Wilno – 1940 tamże?) – pisarz, publicysta, piszący w języku hebrajskim, biblista. Dorastał w atmosferze wileńskiej haskali. Debiutował w 1873. Początkowo publikował krótkie opowiadania, a wkrótce także wiersze, w prasie hebrajskiej („Ha-Lewanon”, „Ha-Szachar”, „Ha-Karmel”). Uznanie przyniosły mu opowiadania: Dor tapuchot (1881); Din we-cheszbon (hebr., Raport, 1895); Pesi'ot ktanot (hebr., Drobne kroki, 1904). W dwóch pierwszych przedstawił obraz kółek rewolucyjnych w latach 70. i 80. XIX w., od których zdecydowanie się odcinał. Pisał także opowiadania i felietony dla pism „Ha-Jom” oraz „Ha-Zman”. Po I wojnie światowej był nauczycielem w gimnazjach wileńskich. Pod koniec życia poświęcił się studiom biblijnym i filologicznym. Przetłumaczył na język hebrajski wiele dzieł literatury światowej, m.in. L. Tołstoja Wojnę i pokój (1921-1924) i Annę Kareninę (1918-1922), jak również wybór tekstów T. Herzla (Sipure(j) Herzl, 1904) oraz był współwydawcą antologii średniowiecznej literatury hebrajskiej.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem