Towarzystwo Niesienia Pomocy Żydom Ofiarom Wojny

największe stowarzyszenie żydowskiej samopomocy, założone w Warszawie w połowie kwietnia 1915. Liczyło ok. 10 tys. członków. Pośród jego działaczy znajdowali się m.in.: S. Poznański, E. Peretz, S. Lichtenfeld; w skład zarządu w różnych okresach wchodzili m.in.: S. Adalberg, L. Berenson, E. Kirszbraun, M. Mayzel, A. Słucki, H. Stifelman, R. Szereszowski, L. Zamenhof. T.N.P.Ż.O.W. otrzymywało wsparcie finansowe ze strony żyd. ugrupowań w Stanach Zjednoczonych, Europie Zachodniej i Rosji. Współpracowało z innymi organizacjami, zajmującymi się m.in. pomocą dla ludności żydowskiej (np.: Linat ha-Cedek = Stowarzyszenie Pomocy Lekarskiej; Towarzystwo Popierania Pracy Rolnej i Rzemieślniczej wśród Żydów w Królestwie Polskim; Towarzystwo Pracy Społecznej wśród Żydów w Polsce; Towarzystwo Popierania Drobnych Kupców, Subiektów Handlowych i Rzemieślników „Bratnia Pomoc”, Żydowskie Towarzystwo Kolonizacyjne), otrzymując od nich wsparcie finansowe. Samo z kolei wspierało inne, biedniejsze organizacje. Stowarzyszenie miało kilka sekcji: żywnościową, pracy, bezprocentowych pożyczek, komitetów prowincjonalnych, sanitarną; wydawało rocznik pod nazwą „Towarzystwo Niesienia Pomocy Żydom Ofiarom Wojny”. Na początku 1919, w związku z okresowym zamknięciem granic i wynikającym stąd ograniczeniem dopływu funduszy oraz żywności, T.N.P.Ż.O.W. podjęło decyzję o rozwiązaniu, z pozostawieniem kilku usamodzielnionych sekcji. Do formalnej jego likwidacji jednak nie doszło, ale czasowo zawieszona działalność nie została już wznowiona. W literaturze z T.N.P.Ż.O.W. bywa mylona Komisja Niesienia Pomocy Żydom Ofiarom Wojny przy Zarządzie Gminy Starozakonnych, utworzona w Warszawie w grudniu 1914.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand