Towarzystwo Miłośników Języka Hebrajskiego

zw. też Towarzystwem Miłośników Hebrajszczyzny (hebr. Agudat Chowewe(j) Sfat Awar; ros. Obszczestwo Liubitieliej Jewriejskowo Jazyka) – stowarzyszenie dążące do popularyzacji znajomości języka hebrajskiego oraz rozwoju literatury hebrajskiej. Początkowo działało jako jedna z komisji Towarzystwa dla Szerzenia Oświaty wśród Żydów w Rosji, wspierając wydawanie dzieł pisarzy hebrajskich (m.in. J.L. Gordona, P. Smolenskina). W 1907 wyodrębniło się, stając się stowarzyszeniem, z własną centralą w Petersburgu. T.M.J.H. skupiło się na trosce o wykładanie języka hebrajskiego w chederach, talmud-torach, jesziwach oraz na zakładaniu wzorcowych chederów, bibliotek i prowadzeniu różnego rodzaju kursów języka hebrajskiego. Członkowie stowarzyszenia byli zobowiązani do rozmawiania między sobą w języku hebrajskim oraz do wspierania wydawania książek w tym języku. Początkowy dynamiczny rozwój T.M.J.H. (w 1910 miało ono 60 oddziałów) został zahamowany przez represje administracji carskiej; m.in. w 1910 władze zamknęły bibliotekę warszawskiego oddziału T.M.J.H. Liczba oddziałów stowarzyszenia ustaliła się na poziomie ok. 40. Do czasu I wojny światowej, do największych i rozwijających najbardziej aktywną działalność zaliczano oddziały w Warszawie, Łodzi i Białymstoku.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem