Tosefta

(aram., forma hebr. terminu tosafot = dodatek) – kolekcja barajt, stanowiących rodzaj dodatku bądź rozszerzenia do Miszny, będąca anonimową kompilacją. Najstarsze wiadomości o niej pochodzą z końca IV w. Wiele wskazuje na to, że powstała w środowisku palestyńskim. Prawdopodobnie miała służyć jako suplement do Miszny. Jej struktura pokrywa się z układem Miszny, a więc składa się z sześciu porządków, podzielonych na traktaty, które zawierają rozdziały i poszczególne halachy. Brak jest w niej jedynie odpowiedników traktatów Tamid, Mid(d)ot, Kin(n)im oraz Pirke(j) Awot, lecz w tym ostatnim wypadku owym odpowiednikiem jest w istocie Awot de-Rabi Natan, dodawany w edycjach Talmudu po traktacie Pirke Awot. Objętościowo T. jest ok. cztery razy większa od Miszny, przy czym niektóre jej traktaty są znacznie obszerniejsze od swych odpowiedników w Misznie, choć czasem bywają krótsze. Również prezentacja materiału w obu dziełach jest podobna; nie stanowi kodyfikacji sensu stricto, lecz polega na zebraniu dyskusji nad poszczególnymi tematami. Porównanie zawartości pod względem treści wskazuje, że w T. znajdują się partie: całkowicie paralelne do odpowiadających im fragmentów Miszny; różniące się stylem i terminologią; wprowadzające nieco nowego materiału w ścisłym powiązaniu z dyskusją przeprowadzoną w Misznie bądź na jej marginesie (bez ścisłego związku z daną halachą); zawierające całkowicie nowy materiał. Tekst T., wydane po raz pierwszy w 1521, starano się na przestrzeni wieków udoskonalać i poprawiać, m.in. spory wkład w to dzieło miał Elijahu ben Szlomo Zalman (XVIII w.), zw. Wielkim Gaonem Wileńskim. (Por. tosafot)

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand