Tory (Prawa) czytanie

(hebr. kri'at ha-Tora; jid. krias Hatojre) – śpiewna recytacja tekstu biblijnego podzielonego na odpowiednie sekcje, stanowiąca centralną część porannych modłów (szacharit) w synagodze; obrządek, który – zgodnie z tradycją – ustanowiony został w odległej przeszłości przez Ezdrasza. Torę odczytuje się ze zwoju zw. Sefer Tora (hebr., Księga Tory; rodał), spisanego ręcznie, bez wokalizacji; zawsze w obecności minjanu. Czytanie fragmentów Tory i Proroków (haftara) odbywa się we wszystkie szabaty, święta oraz w pierwsze dni miesiąca (Rosz Chodesz), a także w dni postów oraz we wszystkie poniedziałki i czwartki. T.cz. jest jednym z najstarszych rytów w liturgii żydowskiej; w czasach Drugiej Świątyni było integralną częścią nabożeństwa synagogalnego. W Palestynie odczytywano Torę w cyklu trzyletnim; w tym celu Pięcioksiąg został podzielony na 150 sekcji, zw. sidrami (aram. sidra = porządek). W Babilonii obowiązywał roczny cykl czytania Tory, podzielonej na 54 części, zw. paraszami. Tradycja palest. dotycząca T.cz. przetrwała do XIII w.; cykl babiloński obowiązuje powszechnie aż do dnia dzisiejszego. T.cz. kończy się i ponownie zaczyna podczas święta Simchat Tora. (Zob. też: alij(j)a 1.; baal kore; chatan Be-reszit; chatan Tora; gabaj; g(e)lila; hagbaha; maftir; meturgeman; Tory studiowanie; wskazówka do Tory)

Autor hasła: Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand