Tora wa-Awoda

(hebr., Tora i Praca) – ideologia leżąca u podstaw ruchów Ha-Poel ha-Mizrachi i Ceirej Mizrachi, a następnie świat. ruch związany z religijnym syjonizmem i z jego politycznym ramieniem, partią Mizrachi. Główne założenia tej ideologii wiążą się łączeniem haseł odrodzenia narodowego, tradycji religijnej, uznania nakazów Tory za fundament wszystkich aspektów życia z pracą w Erec Israel, której celem jest polepszenie bytu zarówno całej społeczności Żydów, jak i jednostek. Rodziła się ona w opozycji do syjonistycznej lewicy, która budowała całkowicie świecki ruch robotniczy w Palestynie. Jej podstawy filozoficzne tworzyli: Sz.Ch. Landau, Jeszajahu Szapira, Jeszajahu Bernstein i Sz.Z. Szragaj. Zgodnie z nią, syjonizm łączony jest z ideą zbawienia po długim okresie wygnania, które wszakże ma nie tylko czysto materialny, lecz także duchowy wymiar. Uważano, że odrodzenie narodowe Żydów nie jest możliwe przy odrzuceniu religii i związanej z nią wielkiej tradycji. Tora stanowi więc „Prawo Życia” we wszystkich jego przejawach – również w polityce i organizacji społecznej. W ideologii tej silnie akcentowany jest też problem sprawiedliwości społecznej i tzw. produktywizacji, których najpełniejszą realizacją są wspólnoty rolnicze oraz utrzymywanie się z pracy rąk. Początkowo ruch oparty na tej idei tworzyły powstające w różnych krajach grupy Ceirej Mizrachi i Ha-Poel ha-Mizrachi. Został on zjednoczony w 1925, gdy na świat. konferencji tych organizacji w Wiedniu powstała Światowa Konfederacja Ruchu Tora wa-Awoda. Konflikty ideologiczne pojawiały się w sposób naturalny między owym ruchem a socjalistami, ale także między związaną z nim partią Mizrachi, której niektórzy przedstawiciele dostrzegali w T. wa-A. właśnie wpływ myśli socjalistycznej.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem