Tiktinski Chaim Juda-Lejb

(1824 [1833] Mir – 1899 Warszawa) – uczony talmudysta zajmujący stanowisko rosz jesziwy w Mirze (por. jesziwa w Mirze); syn Samuela ben Chaima T.; brat Abrahama T. Od 1850 wykładał w mirskiej jesziwie, a od 1864 kierował nią. Był przeciwnikiem stosowania pilpulu. Uważał, że studenci powinni poświęcać się całkowicie dążeniu do zrozumienia tekstu przez studiowanie go wraz z komentarzami. Uchodził za jednego z najwybitniejszych wykładowców wśród ówczesnych talmudystów, przyczyniając się do ugruntowania rozgłosu uczelni. W pracy pedagog. wspierali go również dwaj synowie, Samuel i Abraham. Niestety, pozostający w rękopisach dorobek naukowy T., uległ zniszczeniu w czasie pożarów, które strawiły budynek jesziwy w 1878 i 1892. T. niestrudzenie zabiegał o podniesienie z gruzów uczelni, korzystając m.in. z pomocy żony barona Maurice'a de Hirscha, Klary, oraz rodziny Rotszyldów. Zmarł w Warszawie, gdzie przebywał na kuracji.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem