Terezin

właśc. Theresienstadt (niem.) – getto w północno-wschodnich Czechach, istniejące od 29 XI 1941 do 29 IV 1945, utworzone w celu koncentracji Żydów z Protektoratu Czech i Moraw i pewnych kategorii Żydów z Europy Zachodniej: wybitnych postaci życia społecznego, ludzi szczególnie zasłużonych i starców, by – prezentując je jako modelowe miejsce osiedlenia Żydów – stopniowo wysyłać ich do ośrodków zagłady. Kontrolę nad gettem sprawowało SS, rolę strażników pełnili czescy żandarmi. Przez T. przeszło łącznie ok. 140 tys. Żydów z Protektoratu, Niemiec, Austrii, Holandii, Węgier, Słowacji, Danii i Polski; ok. 33 tys. zmarło na miejscu, 88 tys. zostało wywiezionych do ośrodków zagłady w: Treblince, Oświęcimiu II – BrzezinceSobiborze, lub zostało deportowanych do gett w Polsce i w krajach nadbałtyckich (por. getta w okresie Holokaustu). PS

Autor hasła: Paweł Szapiro

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem