Taub Izrael z Modrzyc (Dęblina)

Rebe z Dęblina (jid. Modrzycer Rebe) (1849 Raciąż – 1920 [1921] Warszawa [Dęblin]) – rabin, cadyk oraz założyciel dynastii chasydzkiej z Dęblina; wnuk Jecheskiela T. z Kazimierzy Wielkiej (ucznia J.I. ha-Lewiego Horowica z Lublina, I.I. Hofsteina z Kozienic i Symchy Binema z Przysuchy); syn cadyka Szmuela Elijahu T. ze Zwolenia; ojciec cadyków Saula Jedidjahu Eleazara T. (wyemigrował do Palestyny w 1937; zm. w 1947) i Jaakowa Dawida T. z Modrzyc (1878-1926). W 1888 został przywódcą chasydów w Zwoleniu. W następnym roku wybrano go na rabina i przywódcę chasydów w Dęblinie, gdzie jego zwolennicy nabyli dlań okazały dwór, otoczony parkiem. W czasie I wojny światowej zamieszkał w Warszawie, gdzie pozostał już do śmierci. T. był twórcą setek pieśni chasydzkich, z których wiele przewyższało standardy muzyki liturgicznej oraz było uznawane za utwory klasyczne muzyki chasydzkiej. Był również autorem, cieszącego się uznaniem, zbioru chas. nauk, pt. Diwre(j) Israel (hebr., Słowa Izraela, Lublin 1901), związanych z czytaniami Tory (Tory czytanie). Tradycje muzyczne chasydów dęblińskich są kontynuowane do dziś, pod kierunkiem potomków T., co znajduje m.in. wyraz w wydawanych współcześnie nagraniach.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem