Taub Icchak Ajzyk z Kalewa

(właśc. Nagykálló); Icchak Ajzyk z Kalewa; Ajzyk z Kalewa, zw. Śpiewającym Cadykiem (1751 Szerencs – 1821 ) – cadyk i rabin; twórca podwalin rozwoju ruch chasydzki na Węgrzech. Według tradycji chasydzkiej, w młodości miał pasać owce i gęsi. Dzięki swemu pięknemu głosowi, został „odkryty” przez rabiego Arie Lejba Sarę. Swoją formację duchową zawdzięczał studiom, prowadzonym m.in. pod kierunkiem S.Sz. Horowica z Nikolsburga; Icchaka z Przeworska i Elimelecha z Leżajska. Po powrocie na Węgry został nauczycielem dzieci Jaakowa Fischa, przewodzącego gminie żydowskiej w Nagykálló, a następnie wybrany rabinem w tejże miejscowości. T. był postacią niezwykle barwną. Zasłynął jako twórca wielu nig(g)unim, z których wiele cieszyło się popularnością wśród chasydów, a również uznaniem wielu cadyków, także na ziemiach polskich. Dzięki nim oraz przypowieściom o wielkich cadykach, a także dzięki nauczaniu o (i praktykowaniu) hitlahawuthitpa(a)lut, a także wielkiej przystępności i zainteresowaniu sprawami prostego ludu (i to nie tylko Żydów), pozyskał wielu zwolenników dla ruchu chasydzkiego. Liczne dotyczące go opowieści i anegdoty zostały zebrane w dziełach Eser cachcachot (hebr., Dziesięć elementów pogody ducha, Piotrków 1910) i D(e)warim are(j)wim (hebr., Rzeczy [Słowa] miłe, 1903), oraz są cytowane w Sefer ha-chasidut (hebr., Księga pobożności, 1956). Następcy T. przewodzili chasydom kalewskim do czasu II wojny światowej, po której Menachem Mendel T. założył swą siedzibę w Riszon le-Cij(j)on w Palestynie oraz wzniósł be(j)t ha-midrasz w Tyberiadzie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand