Tartakower Ksawery (Savielly)

(1887 Rostów n. Donem – 1956 Paryż) – prawnik, dziennikarz, arcymistrz szachowy, mieszkający od 1924 we Francji (do 1939 bronił na Olimpiadach barw Polski). Wcześnie osierocony podczas pogromu w 1899, opuścił Rosję w dwunastym roku życia. Był absolwentem liceum jurysdycznego w Genewie, doktorem praw uniwersytetu wiedeńskiego (1909). W czasie studiów debiutował w turniejach szachowych. Uczestniczył w I wojnie światowej jako austriacki oficer. Po wojnie zrezygnował z praktyki adwokackiej i został profesjonalnym szachistą. Choć w latach 20. otrzymał obywatelstwo polskie, mieszkał głównie w Paryżu, a w Polsce tylko w 1934-1935, kiedy to przygotowywał naszą reprezentację do Olimpiady Szachowej w Warszawie. Był uczestnikiem zwycięskiego zespołu polskiego z 1930, a następnie zdobył z nim dwukrotnie II i dwukrotnie III miejsce; kilkanaście razy zwyciężał w międzynarodowych turniejach szachowych w 1906-1954. Wniósł wybitny wkład teoretyczny w rozwój szachów; był autorem publikacji Die hypermoderne Schachpartie (1924); Schachmethodik (1928); 500 Master Games of Chess (1952); My Best Games of Chess 1905-1930 (1953) i dzieła o tym samym tytule, odnoszącego się do l. 1931-1954 (wyd. 1956). Tytuł Mistrza Polski zdobył w 1935 i 1937 oraz wicemistrza w 1927. Podczas Olimpiady w Buenos Aires (sierpień 1939) żądał – wraz z mistrzem świata, Alechinem – nie rozgrywania meczów z Niemcami. W czasie II wojny światowej był porucznikiem w armii francuskiej. Po 1945 przyjął francuskie obywatelstwo.

Autorzy hasła: Daniel Grinberg, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem