Tartakower Arie (Ariel)

(1897 Brody – 1982 Jerozolima) – socjolog i demograf. Studiował w Wiedniu, uzyskując w 1920 doktorat z prawa, a w 1922 – z wiedzy o państwie. Był związany z ruchem syjonistycznym; pełnił w nim wiele funkcji; założyciel i przewodniczący partii Hitachdut; członek World Zionist Action Committee (od 1927); przewodniczący izraelskiej sekcji Światowego Kongresu Żydów (ŚKŻ; 1948-1971); przewodniczący Departamentu Kulturalnego ŚKŻ (1971). Od 1930 był docentem w Instytucie Nauk Judaistycznych w Warszawie. W 1939 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Tam m.in. piastował funkcję przewodniczącego amerykańskiego oddziału Reprezentacji Żydostwa Polskiego i z jego ramienia wyjeżdżał do Londynu na rozmowy z przedstawicielami polskich władz emigracyjnych. W 1946 osiadł w Palestynie. Wykładał socjologię na UH. Należał do kręgu uczonych, inicjujących wprowadzenie perspektywy socjologicznej do badań nad dziejami Żydów. Wśród licznych jego prac, publikowanych w językach polskim, hebrajskiem, angielskim i niemieckim, obok socjologii, poczesne miejsce zajmowała historia. T. wydał m.in.: Toldot tnuat ha-awoda ha-jehudit (hebr., Historia żydowskiego ruchu robotniczego, t. 1-3, 1929-1931); Sziwte(j) Israel (hebr., Pokolenia Izraela, t. 1-3, 1963-1969), pracę będącą przeglądem współczesnego społeczeństwa żydowskiego. Był też współwydawcą i współautorem monografii w języku polskim Żydzi w Polsce Odrodzonej (t. 1-2, Warszawa 1932-1933).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem