Tarfon

(I/II w.) – uczony zaliczany do trzeciego pokolenia tan(n)aitów; uczeń Gamaliela I i Jochanana ben Zak(k)aja; nauczyciel rabiego Jehudy bar Ilaja, rabiego Chaniny ben Gamaliela, Szymona ben Azzaja i innych; kolega szkolny Rabiego Akiwy; przyjaciel Rabiego Jehoszuy i Eleazara ben Azarji. Był kapłanem i w młodości pełnił służbę Bożą w Świątyni Jerozolimskiej. Działał w Lyddzie i Jawne; polemizował z Akiwą. Nazywany był „Ojcem całego Izraela”; słynął z doskonałej znajomości Tory i ścisłego przestrzegania przepisów prawnych. Tradycja zachowała o nim pamięć, jako o przeciwniku stosowania kary śmierci. T. znany był też ze swego wrogiego stosunku do esseńczyków.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem