Tajtelbaum (Teitelbaum) Mosze z Ohel (Újhely)

Mosze ben Cwi z Ohel, nazywany Jismach Mosze (1759 Przemyśl – 1841 Újhely) – talmudysta, cadyk, krzewiciel chasydyzmu na Węgrzech (Sighet, Szatmar); syn rabiego Cwi Hirsza ze Zborowa; dziadek Jekutiela Judy T. Przez pewien czas mieszkał w Strzyżowie. Po zmarłym teściu objął stanowisko rabina w Sieniawie (1788). Trzykrotnie odwiedzał Widzącego z Lublina. Od 1808 był rabinem w Újhely (Sátoraljaújhely) na Węgrzech, gdzie utworzył wspólnotę chas.; został cadykiem i założył dynastię. Oczekiwał rychłego nadejścia Mesjasza; według chasydzkiej legendy, codziennie, przed udaniem się na spoczynek, przygotowywał swe szabasowe odzienie, by być godnie ubranym w chwili, kiedy pojawi się Mesjasz. Swój odświętny sztrajmel nosił także na co dzień. Odwiedzał Magida z Kozienic, Menachema Mendla z Rymanowa, Abrahama Jehoszuę Heszela z Opatowa. Uważano, że błogosławieństwo T. ulecza chorych. Zajmował się on także m.in. sporządzaniem amuletów. Opracował 30 własnych tak(k)anot. Napisał zbiór kazań nt. Tory, pt. Jismach Mosze (hebr., Radość Mojżesza, Lwów 1849); komentarz do Psalmów. pt. T(e)fil(l)a le-Mosze (hebr., Modlitwa dla Mojżesza, Kraków 1880), oraz zbiór responsów He(j)sziw Mosze (Lwów 1866), które zostały opublikowane przez jego wnuka. Prawnuk T., Chaim T. (zm. 1939), był przewodniczącym sądu rabinackiego (aw be(j)t din) w Krakowie.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand