Tajtelbaum (Teitelbaum) Jekutiel Juda (Jehuda)

(1808 Drohobycz – 1883 Marmaros-Sziget), nazywany – od tytułu swego dzieła – Jitaw Lewadmor; jeden z czołowych przywódców chasydyzmu na Węgrzech; wnuk Moszego T. z Ohel; syn Eleazara Nisana T. (1788-1855), rabiego z Marmaros-Sziget (a następnie z Drohobycza). Kształcił się pod kierunkiem swego dziadka. Początkowo pełnił funkcję rabiego w Stopkowie, potem zaś zajął miejsce dziadka w Ohel (Újhely; od 1841), z którego jednak musiał ustąpić pod naciskiem misnagdów. Później piastował kolejno funkcje rabina w Gorlicach i Drohobyczu; w 1858 został rabim w Marmaros-Sziget, gdzie skupił wokół siebie licznych chasydów i założył jesziwę. Cieszył się sławą znakomitego uczonego. Wśród wielu prac opublikował m.in.: komentarze do Tory, pt. Jitaw lew (hebr., Uracz serce, cz. 1-5, 1875), oraz Raw tow (1889); rozprawę poświęconą świętom żyd. – Jitaw panim (cz. 1-2, 1881-1883); zbiór responsów Awne(j) cedek (cz. 1-2, 1885-1886) oraz responsy swego dziadka, pt. He(j)sziw Mosze (Lwów, 1866). Brat T., Samuel (zm. 1888), był cadykiem i pełnił funkcję przewodniczącego sądu rabinackiego (aw be(j)t din) w Gorlicach.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem