Tachkemoni

Tachkemoni (hebr., Mądrość, Wiedza, Akademia) – 1. tytuł zbioru utworów z 1218-1220, autorstwa pochodzącego z Hiszpanii poety, Jehudy ben Salomona Chariziego, napisanych w języku hebrajskim. Składa się on z 50 poetyckich opowieści. Ich tematem jest opis gmin żydowskich, które autor odwiedzał podczas swych wieloletnich podróży (m.in. Aleksandrię, Erec Israel i Jerozolimę, Syrię i Damaszek). Charizi w swej narracji dba o zainteresowanie czytelnika wieloma szczegółowymi informacjami, także z dziedziny literatury, polityki, życia społecznego i warunków egzystencji, jak również wątkami humorystycznymi. T. przez wieki uchodziło za jedno ze szczytowych osiągnięć poezji hebrajskiej. Doczekało się wielu wydań i tłumaczeń. 2. potoczna nazwa Seminarium Rabinicznego „Tachkemoni” w Warszawie.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand