Szymon bar (ben) Jochaj

zw. też Rabim Szymonem (II w.) – uczony zaliczany do czwartego pokolenia palestyńskich tan(n)aitów; jeden z wybitniejszych uczniów Rabiego Akiwy (w Bne(j) Brak); bohater dzieła Sefer ha-Zohar. Pochodził z Galilei. Po upadku powstania Bar Kochby (135 n.e.), jako zawzięty wróg Rzymian, został skazany na śmierć. Wraz z synem, Eleazarem, przez trzynaście lat ukrywał się w jaskiniach, do czasu, aż wyrok został anulowany. Później założył własną szkołę w Tekoa (górna Galilea), gdzie m.in. studiował Jehuda ha-Nasi. Sz. bar J. był współorganizatorem synodu uczonych w Usza (ok. 140-145 n.e.). Uczestniczył w misji do Rzymu, podczas której wyjednano zniesienie zakazu obrzezania Żydów, wprowadzonego przez cesarza rzymskiego, Hadriana. Halachy Sz. bar J. można znaleźć w wielu traktatach Miszny. Według tradycji, Sz. bar J. potrafił czynić cuda; od niego pochodzą dzieła: Sifre(j), a także Mechilta de Rabi Simeon bar Jochaj oraz – jak niegdyś uważano – podstawowe dzieło mistyki żyd., tj. Sefer ha-Zohar. Tradycja każe też obchodzić rocznicę śmierci tego uczonego w Meron (górna Galilea), w dniu Lag ba-Omer. Co roku podążają tam liczni pielgrzymi, by modlić się u jego grobu.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Szymon bar Jochaj - Szymon bar (ben) Jochaj - Polski Słownik Judaistyczny
Szymon bar Jochaj (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand