Szwiit

(hebr., Rok szabatowy [dosł.: Siódmy]) – piąty traktat pierwszego porządku Miszny (Zeraim), liczący 10 rozdziałów. Dotyczy prawa szabatowego i wiążących się z nim konsekwencji (prozbul), które zostały opisane w Księdze Wyjścia (23,10-11) i w Księdze Kapłańskiej (25, 1-7); wyliczono tam też produkty, których nie wolno spożywać ani sprzedawać w roku szabatowym; zawarto wskazówki dotyczące w ogóle uprawy roli, nawożenia, ogradzania pól, usuwania z nich kamieni, zakładania kamieniołomów itp. (wszystkie – podobnie jak i prawo szabatowe – dotyczyły terenu Erec Israel). Komentarze i uzupełnienia do tego traktatu znajdują się w TJ oraz w Tosefcie. (Por. też: jubileuszowy rok; szabat; szabatowy rok; szmit(t)ot)

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem