Szulman Boruch

(1886 Warszawa – 1906 tamże) – bojowiec z okresu rewolucji 1905. Był synem malarza pokojowego. W 1903 wstąpił do PPS (por. Żydowska Organizacja PPS). Od stycznia 1905 należał do Organizacji Bojowej PPS. Aresztowany we wrześniu 1905, w czasie śledztwa deklarował się jako osoba „wyznania mojżeszowego, narodowości polskiej”. Zwolniony po kilku miesiącach, powrócił do działania w Organizacji Bojowej. 14 V 1906 na czele „piątki żydowskiej” dokonał udanego zamachu na zastępcę komisarza policji kapitana Ignatija Konstantinowa, podczas którego został ranny, a następnie zakłuty bagnetami w czasie ucieczki. Następnego dnia CK Robotniczy PPS wydał w 50 tys. egzemplarzy ulotkę opisującą to wydarzenie. Policja nie dopuściła do manifestacyjnego pogrzebu, potajemnie grzebiąc ciało bojowca na cmentarzu. Jednak Sz. stał się postacią owianą legendą, m.in. Andrzej Niemojewski poświęcił mu opowiadanie, Adam Próchnik – odrębny szkic wspomnieniowy, a liczni publicyści wiele artykułów prasowych. Sz. był też bohaterem pieśni ludowych, śpiewanych w języku jidysz; niektóre z nich zostały opublikowane.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Boruch Szulman - Szulman Boruch - Polski Słownik Judaistyczny
Boruch Szulman (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand