Szudrich Jakub (Jankiel)

(1906 Uhnów k. Bełza – 1943 Lwów) – poeta tworzący w języku jidysz. Z zawodu był kuśnierzem. Mieszkał we Lwowie. Należał do współorganizatorów Zjednoczonej Żydowskiej Partii Robotniczej (jid. Algemajne Jidisze Arbeter Partaj [AJAP]) w 1932 i był więziony za działalność komunistyczną. Po wkroczeniu Rosjan do Lwowa oskarżono go o „orientację trockistowską”, obronił się jednak przed tymi zarzutami i został przyjęty do Związku Pisarzy i Dziennikarzy Radzieckich, gdzie starał się demonstrować swoją lojalność wobec nowej władzy. Pracował zarobkowo w warsztatach produkujących kapelusze i wyroby skórzane. W okresie okupacji niemieckiej przebywał w getcie lwowskim; był wśród założycieli ruchu oporu. Zginął podczas próby ucieczki z getta (być może w efekcie prowokacji), zdradzony przez przewodników, prowadząc grupę młodzieży żydowskiej, z zamiarem przyłączenia się do partyzantów w lasach brodzkich. Sz. był jednym z poetów proletariackich, współpracujących z prasą jidysz, m.in. z organem AJAP – „Der Weg cu Sztern” (jid., Droga do Gwiazd), z „Literarisze Bleter” oraz z „Sowietisze Literatur” (jid., Literatura Radziecka, Kijów). Jego wiersze ukazały się w kilku antologiach w Polsce (przed i po wojnie) oraz w Związku Radzieckim; po wojnie – także w Niemieckiej Republice Demokratycznej. W formie książkowej Sz. wydał: Di erd rirt (jid., Ziemia się porusza [drży], Warszawa, 1937; wyd. 2 tamże 1953); Ojfsztajg (jid., Podniesienie, Kijów-Lwów 1941).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand