Sztif (Stif) Nachum

pseud. Bal-Dimjen (jid.; hebr. Baal-Dimjon = Mistrz Wyobraźni) (1879 Równe – 1933) – pionier jidyszyzmu, historyk literatury. Otrzymał trad wykształcenie religijne i z zakresu przedmiotów świeckich. Studiował chemię i inżynierię w Kijowie. Założył grupę syjon. (1902), za co był aresztowany, a następnie – po pogromie w Kiszyniowie (1903) – tworzył grupy samoobrony. Uzyskał doktorat z prawa (1913). Był dyrektorem wydawnictwa B. Kleckina (od 1914). Swe zainteresowania naukowe i eseistyczne skupił na literaturze i języku jidysz (m.in. opublikował: Jidn un jidysz: wer zajnen jidyszystn un wos wiłn zej? [jid., Żydzi i jidysz: kim są jidyszyści i czego chcą, 1919]; Humanizm in der elterer jidiszer literatur [Humanizm w starszej literaturze jidysz, 1922]). W 1922-1926 pracował w Berlinie. Kierował wydz. jidysz Ukraińskiej Akademii Nauk. Wydawał czasopismo naukowe „Di Jidisze Szprach” (jid., Język Jidysz [Żydowski], 1926-1930) i „Ojfn Szprach-Front” (jid., Na froncie językowym, 1930-1933) oraz współpracował z mińskim dziennikiem „Cajtszrift”. W okresie zwalczania przez władze radzieckie kultury jidysz, zmuszony do złożenia samokrytyki, wydał publikację pt. Majne felern (jid., Moje błędy, 1932).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand