Szor (Schor) Elisza z Rohatyna

(1688 Rohatyn – 1757 Podole) – głowa potężnego klanu i jeden z przywódców sabatajczyków podolskich. To właśnie jego rodzina uznawana była w poł. XVIII w. za główną „wylęgarnię” sabataistycznych herezji. Córka Sz., Chaja, była przez sabatajczyków uważana za prorokinię, która słynęła z tego, że znała na pamięć całe rozdziały księgi Zohar. W 1755 Sz., razem z Mardochajem ze Lwowa i Nachmanem z Buska, namówił przebywającego w Smyrnie J. Franka do przyjazdu do Polski. Synowie Sz.Salomon Sz., Jehuda Sz., Natan Sz. i Icchak Sz. należeli do najbliższych i najwierniejszych stronników Franka. Sz. został zabity podczas prześladowań i tumultów, wznieconych przez ortodoksów na Podolu jesienią 1757, po śmierci protektora frankistów, biskupa kamienieckiego M. Dembowskiego.

Autor hasła: Jan Doktór

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem