Szneur Zalman (Załmen; Załkind; Załe)

(1886 Szkłów – 1959 Nowy Jork) – poeta oraz prozaik, piszący w językach jidysz i hebrajskim; potomek Zalmana ben Barucha Szneura z Ladów. Pochodził z rodziny ortodoksyjnej. Należał do „wielkiej trójcy” poetów hebrajskich (wraz z Ch.N. Bialikiem i S. Czernihowskim). W 1900 przybył do Odessy, a następnie – z polecenia Bialika – w 1902 podjął pracę w wydawnictwie „Tuszij(j)a” w Warszawie, gdzie wydawał czasopismo dziecięce „Olam Katan”, jak również debiutował w języku hebrajskim i jidysz. W 1904 przeniósł się do Wilna. Okres wileń. był zarazem początkiem jego sukcesów literackich, odniesionych dzięki wierszom zawartym w Im szkij(j)at ha-cham(m)a (hebr., O zachodzie słońca, t. 1-2, 1906-1907), będącym pieśniami buntu przeciw konwencjom i starym obyczajom getta. Od 1906 Sz. mieszkał w Szwajcarii i Paryżu. Duży rozgłos przyniosły mu zwłaszcza tom poezji Manginot Israel (hebr., Melodie Izraela, 1912) oraz – napisany pod wpływem procesu M.M. Bejlisa – wiersz Jeme(j) ha-bejnajim mitkar(e)wim (hebr., Średniowiecze powraca, 1913). W czasie I wojny światowej Sz. był internowany w Berlinie. W 1922 został współzałożycielem wydawnictwa Ha-Sefer, które m.in. wydało jego poemat Wilna (hebr., Wilno, 1923). W następnym roku przeniósł się do Paryża. Po zajęciu Francji przez Niemców uciekł do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszkał od 1941; a w 1951 osiadł w Izraelu. W okresie międzywojennym powrócił do pisania prozy w języku jidysz, w której dochodziły do głosu jego wspomnienia z okresu dzieciństwa. Światu małych żydowskich miasteczek kresowych (sztetł) poświęcił także tom Ansze(j) Szklow (hebr., Mieszkańcy Szkłowa, 1944). Wśród późniejszych jego cyklów poetyckich duże znaczenie miał i liczne kontrowersje wzbudził Luchot g(e)nuzim (hebr., Ukryte tablice, 1948), księga poetyckich wyimaginowanych apokryfów przeciwników Biblii. Przez wiele lat spółpracował i brał udział w redagowaniu licznych czasopism, wydawanych w językach hebrajskim i jidysz w Polsce i za granicą (m.in.: „Cukunft” [jid., przyszłość], „Ha-Boker”, „Ha-Zman”, „Jidisze Cajtung” [jid., Gazeta Żydowska], „Der Moment”, „Parizer Morgnbłat” [jid., Paryska Gazeta Poranna], „Dawar” [hebr., Słowo]). Pod koniec życia Sz. poświęcił wiele uwagi pionierskiej pracy budowy Izraela.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Zalman Szneur - Szneur Zalman (Załmen; Załkind; Załe) - Polski Słownik Judaistyczny
Zalman Szneur (kliknij, aby powiększyć)

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand