Szmugiel

(od niem. Schmuggel = kontrabanda, przemyt, przemycany towar) – 1. nielegalny transport towarów, z reguły przeznaczonych na handel; podczas II wojny światowej zarówno do, jak i z getta (por. getta w okresie Holokaustu); 2. przemycony towar, przedmiot nielegalnego handlu. Procederem sz. zajmowały się pojedyncze osoby oraz zwykle współdziałające ze sobą grupy polskich i żydowskich przemytników, zw. szmuglerami. Małe ilości towarów przenoszone były pod ubraniem przez Żydów zatrudnionych na placówkach i przez Polaków posiadających przepustki, uprawniające do przekroczenia bram getta, np. pracowników służb komunalnych, a także przez żydowskie dzieci, przechodzące przez dziury w murze. Większe ilości towarów przekazywano ponad murem, poprzez zamaskowane otwory lub z tramwajów, przejeżdżających bez zatrzymywania się przez getto. Korzystano również z bram wylotowych, przekupując policjantów. Do getta przemycano żywność, co pokrywało kilkadziesiąt procent zapotrzebowania jego mieszkańców, z getta – artykuły trwałego użytku oraz produkty na „eksport”, produkowane i wyprzedawane, by zdobyć środki na utrzymanie. Sz. przynosił ogromne zyski (ceny w getcie były wyższe w porównaniu z „aryjską stroną” od 10 do 73%), jednak niósł ze sobą ryzyko utraty życia. PS

Autor hasła: Paweł Szapiro

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem