Szmeruk (Shmeruk) Chone

(1921 Warszawa – 1997 tamże) – historyk literatury jidysz. Studia rozpoczął na UW. Okres II wojny światowej spędził w Związku Radzieckim. Po powrocie do kraju mieszkał w Łodzi. Do Palestyny wyjechał w 1946, po pogromie kieleckim. Studia ukończył na UH. Był profesorem literatury jidysz (od 1965). W 1970-1982 kierował Wydziałem Jidysz UH, a w 1974-1977 – Center for Research on Eastern European Jewry. Współtwórca i pierwszy szef Center for Research on the History and Culture of Polish Jews na UH. Od pierwszego po emigracji przyjazdu do Polski w 1984 coraz mocniej zacieśniały się jego kontakty z krajem pochodzenia, a od 1989 praktycznie mieszkał na przemian w Polsce i w Izraelu. Był najwybitniejszym znawcą literatury jidysz. Opublikował m.in.: The Esterka Story in Yiddish Literature: Di altjidisze literatur (1973; wydanie pol. Legenda o Esterce w literaturze jidysz i polskiej: studium z dziedziny wzajemnych stosunków dwóch kultur i tradycji, 2000); Yiddish Biblical Plays 1697-1750 (1979); A Case Study in Mutual Relations of Two Cultural Traditions (1985); The Illustrations in Yiddish Books of the Sixteenth and Seventeenth Centuries (1986); Historia literatury jidysz (1992); oraz opracował antologię pomniejszych pism I.B. Singera, pt. Felietony, eseje, wywiady (1993).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem