Szloszim

(hebr., Trzydzieści; jid. Szlojszim) – trzeci okres żałoby po śmierci bliskiego krewnego – rodziców, dzieci, rodzeństwa, współmałżonka; trwający trzydzieści dni od jego pogrzebu. Był on łagodniejszy od czasu Sziwy, lecz również nie można było golić i obcinać włosów, nosić nowych ubrań, uczestniczyć w radosnych uroczystościach i zawierać związków małżeńskich. Jeżeli pogrzeb wypadł w chol ha-moed, żałobę rozpoczynano zaraz po świętach; jeśli trzydziesty dzień Sz. wypadł w szabat – czas żałoby kończył się przed jego nadejściem. Trzy święta pielgrzymie – Pesach, Szawuot, Sukot – oraz Rosz ha-Szana powodowały skrócenie okresu żałoby. W wypadku śmierci rodziców żałoba trwała przez cały rok i codziennie odmawiano Kadysz, natomiast po innych bliskich kończyła się oficjalnie wraz ze Sz., a Kadysz odmawiano tylko w rocznicę śmierci zmarłego.

Autorzy hasła: Magdalena Bendowska, Jan Jagielski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem