Szlimazł

szlimezalnik (jid.; określenie to pochodzi od niem. słowa schlimm = zły, złe i hebr. mazal = los, przeznaczenie, szczęście, gwiazda) – popularne, zwłaszcza w środowiskach sztetł, określenie wiecznego pechowca, urodzonego przegranego (por. szlemiel). Mawiano, że: „Kiedy szlimazł nakręca zegarek, ten staje; gdy zarzyna kurczaka, ten chodzi; gdy zaczyna sprzedawać parasole, słońce zachodzi; kiedy zaś zostaje wytwórcą całunów, ludzie przestają umierać”.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand