Szir ha-Kawod

(hebr., Hymn Chwały), zw. też od pierwszych słów utworu Anim Zmirot (hebr., Słodkie Śpiewy [Pieśni]) – hymn, którego autorstwo przypisywane jest Jehudzie he-Chasidowi (XII/XIII w.; por. zmirot); został napisany akrostychem alfabetycznym, składa się z 31 wersów (prolog – wersy 1-4; epilog – wersy 28-31). W treści Sz. ha-K. mieszają się wątki biblijne, rabiniczne, mistyczne i kabalistyczne. Silne też są elementy antropomorficzne, których wszakże autor nie rozumiał w sposób dosłowny. Prosta melodia, którą hymn został opatrzony, pochodzi prawdopodobnie z XVIII w. Żydzi aszkenazyjscy odmawiali Sz. ha-K. na zakończenie modłów porannych (szacharit). Od XVI w. pojawiał się w ich modlitewnikach. Jednak liczni wielcy uczeni – w uznaniu świętości utworu – protestowali przeciw wykorzystywaniu go w liturgii, zwłaszcza codziennej; m.in.: S. Luria, J. ben B. Loew oraz Elijahu ben Szlomo Zalman, który uważał, że powinien on być zarezerwowany jedynie na szabat i święta. Pod wpływem Gaona z Wilna, współcześnie większość Żydów w diasporze recytuje Sz. ha-K. w dodatkowych modlitwach porannych w szabat, czasem również na zakończenie Kol nidre(j). Jest zwyczajem powierzanie solowego wykonania utworu chłopcu, który jeszcze nie ukończył trzynastego roku życia (por. bar micwa).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand